Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Περί ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΕΤΟΥΣ ο λόγος

Το προηγούμενο διάστημα παρατηρήσαμε μια προσπάθεια <<συσπείρωσης>> φοιτητών γύρω από αυτό που κάποιοι υποστηρικτές του, θέλουν να ονομάζουν χαλαρή κουβέντα των φοιτητών ανά έτος(=συνελεύσεις /επιτροπές ετών). Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η παρούσα προσπάθεια εντάσσεται σε μια συγκεκριμένη και άκρως προβληματική λογική ,ως  μία αποσπασματική και έκφραση του φοιτητικού συλλόγου.
 Και εξηγούμαστε:
Για αρχή η συγκεκριμένη απόπειρα δεν μπορεί πάρα να λογίζεται εντός στο πλαίσιο δημιουργίας  δομών και τακτικών που συνεχίζουν να υφίστανται στη σχολή μας : εισηγήσεις ΔΣ σε γενικές συνελεύσεις, ΔΣ με εκπροσώπους κτλ. Όλες οι παραπάνω κινήσεις τέμνονται από ένα βασικό άξονα: την περαιτέρω  γραφειοκρατικοποίηση των διαδικασιών του συλλόγου! Με φόβο και δειλία να αναλογιστούμε «γιατί οι συλλογικές διαδικασίες δεν προσελκύουν τον κόσμο που θα έπρεπε» δεδομένου των δεκάδων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στην φοιτητική μας καθημερινότητα, καταφεύγουμε σε κινήσεις που υποδεικνύονται από κομματικούς μηχανισμούς με  αποτέλεσμα να διχοτομείτε το φοιτητικό σώμα σε έτη που συμμετέχουν και άλλα που είναι κάπως πιο αδιάφορα .
Έπειτα, οι λεγόμενες συνελεύσεις έτους εξετάζουν μεμονωμένα  ζητήματα που μπορεί να αφορούν αποκλειστικά ένα έτος και όχι συνολικά προβλήματα που μας αφορούν όλους!  Αποτέλεσμα..όταν υπάρχει ένα ζήτημα που μας προβληματίζει όλους να έχουμε ένα έτος που παίρνει αποφάσεις οι οποίες τελικά μπορεί να είναι εις βάρος των υπολοίπων, όπως είχαμε δει πριν δύο χρόνια με την κατάληψη για το ζήτημα των 80, όπου υπήρξε μια «ευνοϊκή» απόφαση μόνο για ένα έτος και αυτό στάθηκε αφορμή να σταματήσει ο αγώνας. Έτσι σήμερα, αφενός το τρίτο έτος δεν έχει λύσει το ζήτημα και αφετέρου τα δύο μικρότερα ταλαιπωρούνται από αυτό σε όλο του το φάσμα και φυσικά αυτή η κατάσταση να έχει μετατραπεί σε κανονικότητα.
Θεωρούμε πως το να αντιλαμβανόμαστε το φοιτητικό σώμα όχι ως κάτι ενιαίο, που συνεπάγεται και πως κάθε φοιτητής δεν διαμορφώνει ο ίδιος τον ρυθμό σπουδών του αλλά λειτουργεί σε ένα εντατικοποιημένο πλαίσιο σύμφωνα με την δομή του προγράμματος σπουδών, απλά μας κάνει να ξεχνάμε την ουσία του να είσαι φοιτητής. Δηλαδή το ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να παρακολουθεί και να εξετάζεται στα μαθήματα που αυτό επιλέγει και όχι υποχρεωτικά στα έξι που έχει κάθε εξάμηνο, γυρνάμε περισσότερο σε λογικές 1ης 2ας λυκείου και όχι φοιτητικών αμφιθεάτρων. Το ζήτημα λοιπόν  εκεί έγκειται στο ότι τελικά ένα πρόβλημα που εμείς με μια πρώτη ματιά θεωρούμε ότι αφορά μόνο ένα έτος, τελικά αφορά πολλά περισσότερα!
Θεωρούμε λοιπόν ότι θα ήταν  προφανώς πολύ πιο εποικοδομητικό και απόλυτα θεμιτό να ενισχυθόυν άλλες μορφές αυτοοργάνωσης των φοιτητών της σχολής που επιθυμεί να συμβάλει στις συλλογικές διαδικασίες ,όπως η συγγραφή κειμένων/καλεσμάτων σε γενικές συνελεύσεις και οι προφορικές ανακοινώσεις .Ακόμη όμως κι αν ένα πρόβλημα εμφανίζεται αυτοτελώς σε ένα έτος θα πρέπει όλοι μαζικά και ενιαία να διεκδικήσουμε την αντιμετώπισή του, όχι απλά λειτουργώντας σε ένα πλαίσιο αλληλεγγύης,, αλλά αντιλαμβανόμενοι ότι τα επιμέρους προβλήματα είναι όψεις της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.  Στο βαθμό που τα συμφέροντα μας είναι ενιαία πρέπει να αποτυπώνονται με ενιαίο τρόπο!!!

 Η απάντηση δεν μπορεί παρά να έγκειται σε πιο παραγωγικές διαδικασίες που έχουν την δυνατότητα να κατοχυρώνουν τις αποφάσεις των συλλόγων. Να χρησιμοποιήσουμε τα συλλογικά μας όργανα για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα μας και όλοι μαζί να αναβαθμίσουμε τον τρόπο λειτουργίας τους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου